New Age Demanded

Kunstwerk New Age Demanded

Kunstenaar Jon Rafman (Canada, 1981)

Materiaal marmer en beton

Rafman (Can, 1981) is kunstenaar en filmmaker wiens werk de vervagende grenzen tussen de fysieke werkelijkheid en de virtuele werkelijkheid onder de loep neemt.

In zijn voorstel voor het Vredenburgplein combineert hij klassieke sculptuur met de versnellende digitale wereld van vandaag. Het zijn drie marmeren busten, of borstbeelden, op een betonnen sokkel, die manshoog zijn en waarvan er een lijkt te ze zijn omgevallen. In tegenstelling tot historische borstbeelden zijn deze drie bustes geen bekende figuren. Het zijn volledig in 3D, digitaal vormgegeven onherkenbare koppen die bijna abstract zijn. Als we goed kijken zien we dat de hoofden net zoals zachte was stroperig vervormen in onherkenbare gezichten alsof ze tijdens een beweging zijn gestopt en uiteen getrokken worden. Iconen voor een versnellende wereld waarin het virtuele op nog ongekende wijze samensmelt met het werkelijke. Deze drie sculpturen staan volgens de kunstenaar voor het algemeen menselijke, ze zijn tegelijkertijd totaal vervreemdend en compleet gekend. Ze staan voor het individuele en universele, voor het verleden en de toekomst tegelijk. Rafman wil met deze beelden het persoonlijke en de menselijke maat terugbrengen op het plein, waarmee het huiskamergevoel versterkt moet worden. De drie iconische beelden functioneren als herkenningspunt en ontmoetingsplaats. De New Age Demanded-serie is gebaseerd op het idee dat elk tijdsgewricht vraagt om een nieuw kunstwerk. Met deze drie beelden probeert Rafman het karakter van de toekomst een gezicht te geven. Het werk is hiermee een ode aan de toekomst van Utrecht en haar inwoners.

Stemmen kon tot en met zondag 18 juni via deze website. 1 stem per werkend e-mail adres. De stemming is nu afgesloten

Meer lezen over de andere 4 kunstwerken, kan via deze pagina.

Voor meer info over Jon, kijk op z'n website.